Proszę o wsparcie dla Krzysia Bulczaka, największego bohatera jakiego znam.

Krytyczna historia cyfrowej humanistyki

Podobno proponowanie kolejnych definicji cyfrowej humanistyki nie jest już w dobrym tonie. Wyjątkiem wydają się być podejścia krytyczne, których w nastawionej na duże niebezpieczeństwo hajpu branży – dla jej dobra – nie powinno brakować. I oto na stronach Los Angeles Review of Books pojawił się niedawno artykuł Neoliberal Tools (and Archives): A Political History of Digital Humanities, nakładający na historię i współczesność cyfrowej humanistyki kontekst realiów systemu akademickiego, kariery naukowej oraz wypływającej z Doliny Krzemowej szerokim strumieniem ideologii startupowej, utożsamiającej rozwój społeczny i wiedzowy z postępem technologicznym. W artykule czytamy m.in.:

What Digital Humanities is not about, despite its explicit claims, is the use of digital or quantitative methodologies to answer research questions in the humanities. It is, instead, about the promotion of project-based learning and lab-based research over reading and writing, the rebranding of insecure campus employment as an empowering “alt-ac” career choice, and the redefinition of technical expertise as a form (indeed, the superior form) of humanist knowledge.

Artykuł dostępny tutaj.

Zob. też: Amelia Sanz, Digital Humanities or Hypercolonial Studies?pdf.

Przeczytaj także:

Udostępnij na Twitterze | Udostępnij na Facebooku